Verhalen uit het hart van Frankrijk

De Poort

oude poort in Chatel Montagne

Schraal en uitgeloogd zijn de eikenhouten planken van de poort in het Franse dorp Chatel Montange. Aan de onderkant zijn ze aangevreten door het vocht dat al meer dan een eeuw uit de grond optrekt. De poort heeft twee grote deuren die met een houten klink kunnen worden geopend. Eén deur heeft een onderdeur. Die wordt vaker gebruikt en is door het geduw en getrek ook het meest vervallen. De achterkant van de poortdelen is verstevigd met planken die in Z-vorm er tegenaan zijn gespijkerd om doorzakken te voorkomen. Het oude vakmanschap is na al die jaren nog zichtbaar. Je ziet dat ook aan de sluiting. Het is hetzelfde principe als van een staldeur. De klink tilt een balkje op, waardoor de onderdeur naar binnen open gaat. Vervolgens kan de bovendeur open. Binnen kan de vergrendeling van de andere deur worden weggehaald. De onderdeur wordt gebruikt om snel en zonder allerlei ballast er in of er uit te gaan. Een dame bijvoorbeeld die kijkt of er wat voor haar gading is voor haar verzameling van oude boerenspullen. Als de poort helemaal open gaat, kan het vee of een kar met hooi naar binnen.

De poort op de tekening is een luxe uitvoering met een gewelfde bovenkant. Zo’n toog, opgebouwd van zware natuurstenen, wordt neergezet op een houten mal die pas wordt verwijderd als de specie droog is. De deuren zijn precies op maat gemaakt en met handgesmede hengsels afgehangen. Nee, ze worden niet gelakt, geverfd of gebeitst. Het hout is sterk genoeg om niet te lijden onder de weersinvloeden. Dat weten ze in Frankrijk. Daarom wordt daar niet zo gauw de verfkwast gebruikt. In de loop der jaren krijgen de planken vanzelf wel een mooie doorleefde grijszwarte kleur.

Tekening Diana Bloemendal

Tekst: Frans Collignon

 

Share