Verhalen uit het hart van Frankrijk

Soldes

Ze buigt een beetje over de tafel en fluistert samenzweerderig il y a des soldes à Vichy. De uitbaatster van het restaurant weet hoe ze aan klantenbinding kan doen. Ze gaat naar de keuken, komt terug met een zacht ritselende plastic tas. Daar zit een jas in en ze licht toe: quatre-vingts euro. C’est donné, n’est-ce pas? Mijn tafeldame knikt bevestigend en vraagt waar dat economische wonder van vrijgevigheid heeft kunnen geschieden. We krijgen een uitgebreide uitleg met zelfs de locatie van de jassen in de winkel en het advies niet te lang te wachten, want zoveel zijn er niet meer – il en reste plus beaucoup.

De opruiming is in Frankrijk per departement geregeld. Twee keer per jaar en niet langer dan zes weken achtereen. Dat lijkt me ook genoeg om onverkoopbare meuk alsnog af te zetten. In de meeste gevallen begint de opruiming vroeg in januari (soldes d’hiver) en eind juni (soldes d’été). Met grote letters wordt het vermeende voordeel uitgemeten op de prijskaartjes – van €149,99 nu voor €89,99. Iemand met een goed geheugen voor getallen weet dat het artikel nooit voor de adviesprijs van 149,99 te koop heeft gestaan. Maar je doet er verstandig aan dit niet al te luid te verkondigen, want dan verpest je het uitverkoopgeluk. In het Frans is dat klip-en-klaar:  tu ne supportes pas les soldes, hein?

En helemaal erg maak je het als je zuur reageert op een opgewonden rekensommetje van het type: ik heb voor die broek en die jas elk 50 euro korting gekregen en ik hoefde dus maar 210 euro te betalen, dat is dus mooi 100 euro verdiend.
Nee! Dat is 210 euro uitgegeven!
Maar dat is dus wel een nare opmerking. De meeste mensen vinden de uitverkoop een echt feest.

Ach, het is maar twee keer zes weken per jaar. Maar voor de kooplustigen heeft de Franse wet gelukkig enkele uitzonderingen gemaakt. Zo mogen winkeliers altijd nog al langer opgeslagen artikelen opruimen of ‘in de reclame doen’. Gelukkig maar – anders had je de vraagprijs moeten betalen.

Share